Chocotastesch! D'Rees vun enger Kakaoboun

D'Zil vun der Aktivitéit ass et, Kanner un Themen wéi faire Handel a nohalteg Entwécklung anzeféieren, zum Beispill andeems si op Liewensmëttel opmierksam gemaach ginn, déi laang Transportweeër zeréckleeën, wéi Kakao. D'Betounung vun de schwieregen Aarbechtsbedéngungen, mat deenen d'Kakaobaueren konfrontéiert sinn, an d'Verdeelung vun de Gewënn tëscht dem Globalen Süden an dem Globalen Norden am Zesummenhang mat der Kakao- a Schockela-Produktioun soll d'Opmierksamkeet op d'Ënnerscheeder an Ongläichheeten zéien. Kanner solle de konventionelle Handelssystem kritesch hannerfroen an domat Fairtrade als eng Méiglechkeet entdecken, fir dës Problemer unzegoen.

Jiddereen kennt Schockela a Kakao, mee wouher kënnt de Kakao fir Schockela, wéi liewen d'Kakaobaueren, a wéi gëtt de Kakao ugebaut? Kanner fannen d'Äntwerten op dës Froen am éischte Deel vum Workshop eraus. No engem detailléierten Bléck op den Alldag vun de Kakaobaueren verréckelt sech de Fokus op d'Veraarbechtung vum Kakao. Wou ginn d'Kakaobounen transportéiert, a wéi gëtt d'Rohmaterial – de Kakao – an déi Schockela verwandelt, déi mir schliisslech am Supermarché kafen kënnen? An wien profitéiert am meeschten vum Schockela-Handel? Ass en gerecht? Oder muss eppes geännert ginn? Wat ass Fairtrade, a kann et eng Léisung fir déi ongerechte Aarbechts- a Liewensbedéngungen sinn, mat deenen d'Produkzentë am Globalen Süden konfrontéiert sinn?

De Virschlag ass, sech vun der üblecher, konventioneller Approche ze trennen, wou e Moderator e Workshop oder eng eenzeg Aktivitéit mat enger Klass zu engem spezifeschen Thema ofhält, ouni Kontinuitéit. D'Iddi ass, d'Thema vum fairen Handel schrëttweis an de Schoulcurriculum anzeféieren, andeems d'Enseignanten motivéiert ginn, dëst Thema a verschiddene Phasen unzegoen. Fairen Handel kann tatsächlech an eng Rei vu Beräicher integréiert ginn, wat e komplette a curriculumiwwergräifende Wee erméiglecht. Den Impakt op d'Schüler, hiert Verständnis vum Thema a souguer hiert Engagement wäert méi grouss sinn, well se dann net nëmmen d'Zäit haten, d'Informatioun ze verschaffen, mä se och ze hannerfroen, mat aneren ze diskutéieren an hir Iddien an Andréck ze deelen.

Amplaz vun engem Presentateur an engem relativ passive Publikum, dat eng Geschicht lauschtert, ass d'Zil, eng partizipativ Erfahrung ze schafen, wou d'Schüler duerch hir Iddien, Kreativitéit a Froen zur Aktivitéit bäidroen. Dësen Usaz fërdert de Wëssensopbau a Gruppen a stimuléiert jonk Leit, déi während der ganzer Aktivitéit oder dem Projet involvéiert sinn. Wann d'Schüler eng Stëmm kréien, weist dat hinnen och, datt hir Meenung wichteg ass a keen vun den Diskussiounen ausgeschloss ass. De Moderator muss natierlech Expertise a sengem Fachberäich hunn, awer hie muss och oppe fir Diskussiounen sinn a weiderhin op d'Perspektiven vun de Schüler opmierksam sinn.

Dëst ass dofir eng Method, déi als beschriwwe ka ginn «"vun ënnen no uewen"», Dëst System, dat vun Null un entstanen ass, erlaabt et jidderengem, seng Plaz als Individuum ze hunn, wärend gläichzäiteg ze wëssen, wéi een an enger Grupp interagéiert. De Schlëssel ass et, e Gläichgewiicht tëscht dem Individuum an dem Kollektiv ze fannen, déi allebéid an eiser haiteger Gesellschaft wichteg sinn. De Kollektiv ass tatsächlech vu grousser Bedeitung, well et de Jonken weist, datt Zesummenaarbecht ka kreéieren a bauen, an datt onerwaart Iddien entstinn kënnen. Et léiert hinnen och, datt Gruppenaarbecht komplex ka sinn, datt se sech eens ginn a Kompromësser heiansdo néideg sinn, fir d'Erwaardungen an d'Bedierfnesser vun all Mënsch ze erfëllen. Den Individuum ass gläich wichteg; et ass essentiell, all Kand a Jugendlech fir hir Handlungen an Engagement ze schätzen, mat der Botschaft, datt jidderee eppes bewierke kann an datt all Participant zielt.

Fir dës Animatioun ginn e Computer an e Projektor gebraucht.